Kinky, ekki swinger
Eins og ég skrifaði um daginn þá er ég kinky, en ekki swinger. Svona í eðli mínu þá er það raunin. Kynlíf bara kynlífsins vegna höfðar sjaldan til mín. Yfirleitt vil ég eitthvað krydd með því. Kynlíf með fleirum bara kynlífsins vegna er heldur ekki endilega minn tebolli.
En sko…
Þarna
skiptir umgjörðin máli.
Ég myndi
aldrei fara upp á eigin spítur að leita mér að stelpu til að leika við.
Hinsvegar, ef domminn minn segði mér að gera það, þá þætti mér það bara
skemmtilegt.
Ég myndi
ekki upp á eigini spítur sofa hjá pari, en ef að domminn minn sæti og fylgdist
með af velþóknun, þá væri ég meira en til í það og þætti það mjög heitt.
Ef að
domminn minn kæmi með konu og segði mér að gæla við hana á hvaða máta sem er
myndi ég ekki hika. Ég myndi hinsvegar seint hafa frumkvæði að því sjálf.
Þannig að,
hugmyndin að vera með fleiri en einum, af hvaða kyni sem er, er ekki úti úr
myndinni. Það sem skiptir máli er umgjörðin í kringum það. Ef það bara fyrir
mig gert þá er óvíst að ég fengi mikið út úr því. En ef það er til að gleðja
domminn minn, þá horfir það allt öðru vísi við.
Enda er ég
kinky, en ekki swinger.
Ummæli
Eins og allt þá er fín lína þarna á milli... svo getur þá ekki verið að þú fílir swing bara á þínum forsendum?
Kveðja
dojob
Kink er nottla persónubundið, svo það sem sumir kalla hugmyndaauðgi myndu aðrir kalla kinky. Það sem sumir myndu kalla kinky er kannski óttalegt vanillupuff fyrir aðra.
En þetta fer líka ljómandi vel saman! Að vera hugmyndaríkur og kinky. Það er allra best í heimi!
Hitt er annað mál, að ég hugsa að öll þau sem stundi swing geri það á sínum eigin forsendum. Hverjar sem forsendurnar eru. Ég allavega vona það heitt og innilega og set stórt spurningamerki við þau sem eru í swinginu á forsendum einhvers annars.