Skammgóður vermir
Því miður gekk dæmið svo ekki upp hjá mér og…. þá núna; fyrrum leikfélaga mínum. Ég er virkilega leið yfir því, en á sama tíma er ég líka viss um að þetta var rétt ákvörðun. Mig langar alls ekki að kryfja þetta neitt meira hérna. Það er bara á milli mín og hans. Mig langar samt að segja að þessa dagana er ég í sorg. Ég syrgi þetta fallega samband sem við höfðum. - Leikina sem voru alltaf skemmtilegir og ófyrirsjáanlegir, hvað ég elskaði það að vita ekki hvað kæmi næst. - Símtölin sem oft voru langt fram yfir minn háttatíma, þar sem við skeggræddum allt á milli himins og jarðar. - Draumarnir og fantasíurnar. Allt sem við töluðum um að gera saman, en verður ekki úr þessu. Ég sakna handanna hans, sem höfðu einstakt lag á að finna sér leið til mín. Allar litlu snertingarnar sem voru svo notalegar, en sem gátu líka verið svo óendanlega æsandi. Ég sakna augnarráðsins, þegar hann horfði á mig með þessi litla brosi, eins og það sem ég var að segja honum væri svo ótrúlega áhugavert og kímlegt ...
