Örfantasía #040

Ég er óþreyjufull. 

Tónleikarnir eru farnir að dragast á langinn. Það er klappað og klappað fyrir söngvurunum og þau gera sig líkleg til að taka aukalag. Vinkona mín brosir til mín, hún er í skýjunum með tónleikana. Ég iða í sætinu mínu og mig langar mest af öllu að tónleikunum ljúki fyrr en seinna.

Ég er á leiðinni á leikhitting og mér var lofað ærlegri refsingu ef ég kæmi of seint. Píkan mín tekur viðbragð við tilhugsunina og ég finn þennan kunnulega fiðring þarna niðri. Ég veit að ef ég myndi stinga höndinni ofaní nærbuxurnar og strjúka á milli barmanna finndi ég bleytu þar. Píkan kallar á athygli. Ég er orðin verulega æst, og gröð, en líka svolítið kvíðin, allt í senn.

Mig langar ekki að fá refsinguna, en það æsir mig meira en ég get sagt að ég gæti átt von á henni.