Bjargarlaus á bekknum
Ég var bundin föst á bekknum. Ég gat mig lítið hrært og kvartaði svosem ekki. Það fór alls ekki illa um mig. Ég hafði látið hann vita um að ég hafi verið að kljást við bakverki undanfarið, en ég vildi samt leika. Það truflaði mig ekki það mikið. Hann hafði verið ekkert nema almennilegheitin, spurði mig út í það, eins og góðir dommar gera, og ætlaði að taka fullt tillit til þess. Hann strauk yfir bakið á mér blíðlega. "Er það hérna sem verkurinn er?" spurði hann og fingur hans struku létt yfir svæðið. Ég játti því, og bætti við að það leiddi stundum niður í fótinn. Ég þyrfti bara að komast í hnykk og þá yrði ég góð aftur. "mhmm.... " var eina svarið sem ég fékk. Ég heyrði hann róta eitthvað í dótinu sínu áður en ég fann aftur fyrir höndum hans. Ekki létt og leikandi í þetta skiptið, heldur ákveðnar og leitandi. Hann ýtti með ákveðnum föstum strokum yfir auma svæðið, og þefaði uppi hnúta og eymsli sem ég vissi ekki einu sinni um. Ég stundi af sársauka, og togaði í...
